Drabiny

Drabiny

Drabina jest to konstrukcja, dzięki której możemy docierać na znaczne wysokości. Najprostsza konstrukcja składa się z dwóch pionowych belek oraz szczebli – ich ilość, jest uzależniona od wysokości na jaką potrzebujemy się wspiąć. Zwykle wykonuje się je z drewna, są to drabiny najbardziej prymitywne do użytku własnego, z reguły na gospodarstwach rolnych. Stosuje się również inne materiały – drabiny metalowe, aluminiowe, z tworzyw sztucznych. W przypadku drabin drewnianych z reguły unika się pokrywania ich farbą – dzięki czemu widoczne są ewentualne uszkodzenia, w postaci pęknięć, sęków, odgięć, elementów próchniejących. Użytkownik takiej drabiny jest mniej narażony na niebezpieczeństwo.

Drabina może być używana w pozycji pionowej o ile jest przymocowana (najczęściej do ściany). Można też jej używać w pozycji pochylonej gdy drabina jest oparta np. o mur. Jedną z podstawowych cech drabiny jest to, że szczeble drabiny służą do chwytania rękami jak i do stawiania nogi. Schody w odróżnieniu od drabiny mają stopnie, na których staje się nogami ale nie chwyta się ich rękami. Stopnie schodów mają taką powierzchnię, że można na nich stać bez trzymania się rękami. Na szczeblach drabiny zawsze trzeba dodatkowo trzymać się rękami.

Miejsc gdzie używa się drabin jest wiele – dom, budowa, sklep (sięganie po towar na wyższych półkach) Drabin używają również strażacy na przykład w celu przedostania się na wyższe piętra płonącego budynku, czy do studni, do ratowania ludzi uwięzionych pod lodem. Można ją również wykorzystać do zrobienia prowizorycznych noszy. W przeszłości strażacy używali tzw.  Drabiny hakowej. Posiadała ona haki na zakończeniach, co umożliwiało pokonywanie ścian budynku z wykorzystaniem okien. Najczęściej używano drabin jednobocznicowych, czyli pionowej belki zakończonej hakiem oraz poziomych szczebli. Kolejnym typem drabin hakowych są drabiny dwubocznicowe – są to zwykłe drabiny zakończone hakiem ułatwiającym przyczepienie do otworu okiennego. Obecnie tego typu drabin używa się tylko w sporcie pożarniczym.

Zastosowanie

Drabiny pożarnicze to sprzęt pozwalający na:

  • przedostawanie się na wyższe kondygnacje i dachy płonących budynków,
  • na prowadzenie akcji gaśniczej z góry,
  • ratowanie ludzi ze studni, wykopów, zapadlisk,
  • wykonanie pomostów pomiędzy balkonami,
  • ratowanie ludzi po załamaniu się lodu na rzece, jeziorze, stawie,
  • wykorzystanie ich jako doraźny sprzęt ratowniczy (np. D3,1 jako nosze)

 

Wysokość drabin waha się od jednego do kilkudziesięciu metrów, przy czym te najdłuższe z reguły są składane, dla ułatwienia ich transportu.

Drabina jest również wykorzystywana jako przyrząd gimnastyczny, który spotykamy w szkolnych salach sportowych.

Istnieje także rodzaj drabinek sznurowych – używane przez ratowników w celu podejmowania poszkodowanych na pokład śmigłowca. Wykorzystują je również komandosi czy policja aby szybko przedostawać się na wyższe piętra budynków, pokonywać mury. Drabiny można spotkać w bibliotekach, czy archiwach. Drabiny są używane jako drogi ewakuacyjne w budynkach, na statkach do przemieszczania się między pokładami.

Ostrew - drabina wykonana sposobem gospodarczym z uschłego drzewa, w postaci słupa ze sterczącymi na boki szczeblami (w odróżnieniu od klasycznej drabiny, która ma dwa słupy po bokach, połączone szczeblami). Do jej wytwarzania używano zazwyczaj świerka, z którego odcinano większość gałęzi, pozostawiając kilkunastocentymetrowe kawałki gałęzi leżących naprzeciwko siebie, w jednej płaszczyźnie. Zarówno z pnia, jak i z pozostawionych gałęzi zdejmowano korę

Ostrew spotykana była często w terenach podgórskich i służyła do wspinania się na niewielkie wysokości (drzewo owocowe, strych). Używali jej też pierwsi eksplotarorzy jaskiń tatrzańskich do pokonywania pionowych fragmentów korytarzy.

Podobną konstrukcję miała ostrewka, pomocna przy suszeniu siana.